occultsearcher

May 162012
 

Dün akşam nihayet Avengers’ı izleyebildim. Konuyla ilgili kısa yorumumu merak edenler için:

Daha uzunca konuşmaya başlayalım:

Bir kere film epik. O kadar ki Marvel Studios’tan şu ana kadar çıkan en epik film. Bunun sebebi de yüz tane süper kahramanın bir arada olması filan değil. Tabii, bunun da etkisi var. Ama olay o değil. Garip ama filmin epikliğinin tam yayıldığı noktayı anlamak bile güç. Sanki stüdyodan birileri çıkıp “Abi yapabileceğimiz en epik filmi yapsak ya” filan demiş. O sebep her noktası ayrı parıldayan bir film olmuş.

Filmin başlangıcı, sonuna göre oldukça ağır. Girişindeki kısa aksiyon sahnesi dışında, doruk noktasına kadar filmde neredeyse aksiyon yok. Bu kötü bir şey mi? Değil elbette. Zira bu aksiyon olmayan sahnelerde bol bol karakter gelişimi ve kuruluma dair bilgilendirmeler mevcut. Bu da kör gözüne parmağım şeklinde değil son derece organik bir şekilde yapılmış. Filmin senaryosu da müthiş bir dehadan çıkmış kesinlikle.

Şu an spoiler derdim olmadan bir şeyler yazayım istiyorum. Fakat filmin bir sahnesinden bahsetsem, öteki sahnelerine ayıp olacak. Her sahne ayrı harikulade. Ama özellikle Hulk’ın olduğu sahneler bambaşka. Hele “Ben tanrıyım” triplerindeki Loki’yi yerden yere vurma sahnesinde gülmekten yerlere yıkılıyorsunuz.

Sonuçta, güzel film. Bir kere izlemenin de yetmediği bir film. O sebep yakın bir gelecekte tekrar izlemek gerek. Zamanınız varsa, kesinlikle izleyin. Kaçırırsanız, üzülürsünüz. Böyle epik bir film nadir gelir.

Son olarak, malum, Marvel filmlerinde, cast aktıktan sonra ufak bir kısım daha olur. Biz de inat edip bekledik, bu sefer kimleri göreceğiz acaba diye… İyi ki beklemişiz…